معبد نیایش

برای شادی روح داداشم صلوات

mohsenhendijan — Sat, 21 Mar 2009 19:29:18 GMT

حرف شیطان را باور می کنی؟

mohsenhendijan — Tue, 22 Jul 2008 06:32:18 GMT

حرف شیطان را باور می کنی؟

آن یکی، «الله» می گفتی شبی

تا که شیرین می شد از ذکرش لبی
گفت شیطان: آخر ای بسیارکو

این همه «الله» را «لبیک» کو؟
می نیاید یک جواب از پیشِ تخت

چند «الله» می زنی، با روی سخت
او شکسته دل شد و بنهاد سر

دید در خواب، او خَضِر را در خَضَر

گفت: «هین، از ذکر چون وامانده ای؟

چون پشیمانی، از آن کش خوانده ای؟

گفت: لبیکم، نمی آید جواب

زان همی ترسم، که باشم ردّ باب

گفت: آن «الله» تو «لبیک» ماست

وان نیاز و درد و سوزت، پیک ماست

ترس و عشقِ تو، کمندِ لطف ماست

زیر هر یا ربّ تو، لبیکهاست

(مثنوی، مولوی)

این هم بد عادتیست که ما داریم ! اینکه تا نیایشی می کنیم یا دو صفحه دعا می خوانیم ، کمی مکث می کنیم این طرف و آن طرف را نگاهکی می اندازیم ، کمی هم جابجا می شویم صدایی صاف می کنیم ،منتظریم که فرشته ای به ما نازل شود و از جانب حق تعالی"!

مائده ای آسمانی برایمان بیاورد و به ما بگوید "دست شما درد نکند ، حالا مطمئن شدم دعایم را شنیدید

یک آقایی گویا زمان جناب مولوی همین مشکل را داشته که ما الان داریم با این تفاوت که وقتی ذکرهایش را گفت شیطان هم وارد صحنه شد و گفت "ای بابا حالا این همه صدا کردی یک بله شنیدی بیچاره؟ ماشالا عجب رویی داری ها! " این آقا سر افکنده شد و از سر سجاده بلند شد و رفت و خوابید. تا به خواب رفت سروشی سبز پوش را به خواب دید . از مرد پرسید چه شد که یاد خدا را رهاکردی؟ مگر از دعاهایت پشیمان شده ای؟

مرد گفت : " آخر من پاسخی از طرف خدا نمی شنوم .شاید مرا از درگاهش رانده باشد." سروش گفت : آن «الله» تو «لبیک» ماست

وان نیاز و درد و سوزت، پیک ماست
ترس و عشقِ تو، کمندِ لطف ماست
زیر هر یا ربّ تو، لبیکهاست

اگر تو می توانی نام خدا را به زبان بیاوری ، همان دعای تو پاسخ ماست . همان سوزی که در دل تست نشان لبیک ماست . هر بار که خدایا میگویی ما چندین بار بله گفته ایم....!

رجب؛ فرصتی برای خودسازی

mohsenhendijan — Sun, 13 Jul 2008 13:09:18 GMT

رجب فرصتی برای شستشوی دل و جان از گناه و غفلت است، رجب و پس از آن شعبان

درهای وردی به ماه پرفیض و برکت رمضان ، میهمانی الهی هستند.

رجب اقیانوسی از معنویت است که در اختیار انسان قرار گرفته و فرصت و مجالی است تا

با استفاده ارزشمند از آن، خود را به خالق هستی نزدیکتر کرده، از گناهان دور شده، با دلی

پاک و نورانی، به استقبال شعبان و پس از آن رمضان پربرکت برویم.

سراسر نور و فضیلت و رحمت است. شب اول آن جزء چهار شب برتر سال و زمانی مغتنم

برای شب زنده داری است. لیلهٔ الرغائب ( اولین شب جمعه ماه) و میلاد حضرت علی(ع) تا

شب نیمه رجب و ایام مبارک " بیض" که راهیان طریق سلوک به اعتکاف و مناجات با خالق

خویش نشینند و ۲۷ عید مبعث پیامبر اسلام است.

حرمت ماه رجب و عاملین به اعمال آن را " رجبیون" نامند. در قیامت فرشته ای ندا می

دهد" أین الرجبیون" کجایند افرادی که ماه رجب را محترم شمرده و اعمالی از آن را انجام

داده اند.

آنان بندگان خالصی هستند که در دنیا و در میان مردم بی نام و نشان زندگی می کنند و

زمانی که ماه رحمت می رسد خود را در نهر نورانی رجب شستشو داده، با دلی پاک برای

بهره مندی از برکات الهی تلاش می کنند.

پیامبر اسلام در بیان عظمت و اهمیت ماه رجب می فرماید: خدای متعال در آسمان هفتم،

فرشته ای به نام «داعی» قرار داده است. هر گاه ماه رجب فرا رسد، آن فرشته دعوت کننده،

هرشب تا به صبح گوید "خوشا به حال کسانی که به ذکر الهی مشغولند، خوشا به حال کسانی

که با میل و رغبت تمام، رو به سوی درگاه خدا آورند".

و خداوند می فرماید: من همنشین کسی هستم که با من همنشین باشد، مطیع کسی هستم که

فرمان مرا ببرد و آمرزنده ام کسی را که از من طلب آمرزش کند. این ماه رجب ماه من، بنده

هم بنده من، و رحمت هم از آن من است، هرکس مرا در این ماه بخواند، پاسخ مثبت دهم و

هرکس از من چیزی بخواهد به او عطا کنم و هرکس از من هدایت جوید، هدایتش کنم. من

این ماه را وسیله ارتباط بین خود و بندگانم قرار داده ام پس هرکس به آن چنگ زند به من

می رسد.

روزه داری در این ماه ، مورد تأکید قرار گرفته و اجر و پاداش بسیاری برای روزه داران

پیش بینی شده است.

زیارت رجبیه؛ در تعقیبات نمازهاى روز و شب در این ماه

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ
به نام خداى بخشاينده مهربان
يا مَنْ اَرْجُوهُ لِكُلِّ خَيْرٍ وَ آمَنُ سَخَطَهُ
اى كه براى هر خيرى به او اميد دارم و از خشمش
عِنْدَ كُلِّ شَرٍّ يا مَنْ يُعْطِى الْكَثيرَ بِالْقَليلِ يا مَنْ يُعْطى مَنْ سَئَلَهُ يا
در هر شرى ايمنى جويم اى كه مى دهد (عطاى ) بسيار در برابر (طاعت ) اندك اى كه عطا كنى به هركه از تو خواهد اى
مَنْ يُعْطى مَنْ لَمْ يَسْئَلْهُ وَمَنْ لَمْ يَعْرِفْهُ تَحَنُّناً مِنْهُ وَرَحْمَةً اَعْطِنى
كه عطا كنى به كسى كه از تو نخواهد و نه تو را بشناسد از روى نعمت بخشى و مهرورزى عطا كن به من
بِمَسْئَلَتى اِيّاكَ جَميعَ خَيْرِ الدُّنْيا وَجَميعَ خَيْرِ الاْخِرَةِ وَاصْرِفْ عَنّى
به خاطر درخواستى كه از تو كردم همه خوبى دنيا و همه خوبى و خير آخرت را و بگردان از من
بِمَسْئَلَتى اِيّاكَ جَميعَ شَرِّ الدُّنْيا وَشَرِّ الاْخِرَةِ فَاِنَّهُ غَيْرُ مَنْقُوصٍ ما اَعْطَيْتَ
به خاطر همان درخواستى كه از تو كردم همه شر دنيا و شر آخرت را زيرا آنچه تو دهى چيزى كم ندارد (يا كم نيايد) و
وَ زِِدْنى مِنْ فَضْلِكَ يا كَريمُ
بيفزا بر من از فضلت اى بزرگوار
يا ذَاالْجَلالِ وَالاِْكْرامِ يا ذَاالنَّعْماَّءِ
اى صاحب جلالت و بزرگوارى اى صاحب نعمت
وَالْجُودِ يا ذَاالْمَنِّ وَالطَّوْلِ حَرِّمْ شَيْبَتى عَلَى النّار.ِ
و جود اى صاحب بخشش و عطا، حرام كن محاسنم را بر آتش دوزخ.

میدونید 13 رجب نزدیکه پس پیش به سوی اعتکاف

mohsenhendijan — Sat, 05 Jul 2008 05:54:18 GMT

هرگز نمي توان ارزش همه زمانها را برابر دانست، چنان که نمي توان همه مکانها را برابر شمرد. برخي زمانها و مکانها ارزشي والا دارند. ماه رجب ارزشمند است، ماه سلوک و زدودن زنگارهاي شيطاني از آيينه دل است؛ ماه ولايت و برافروختن چراغ معرفت در شبستان وجود است؛ ماه رجب گاهِ اعتکاف است. در اين ماه، که هنگامه تحول است، عاکفان کوي دوست، با حضور در صحن و سراي دوست، پله هاي سوک را پيموده و پله پله به خدا نزديکتر مي شوند. معتکف روزه اش، نمازش، حضورش در مسجد و ديگر اعمالش مايه تقرب است. در خانه دوست، سفره ايي از مغفرت و بخشايش گسترده شده و عاکف با صيقل روح و روان، زنگار گناه از دل مي زدايد و مهياي ضيافت بزرگ در ماه وصال مي گردد. ماهي که عشاق از سفره پرفيض الهي، لقمه هاي راز بر مي چينند و عطر قرآن از ژرفاي دل بار يافتگان، مشام جان را مي نوازد.
اعتکاف پرورش جسم و جان است، انسان آميزه اي است از اين دو و نيازمند پرورش در ابعاد وجودي خود؛ انسان به دنبال سعادت و کمال است، روح انسان نيازمند نيايش است، مناجاتي شيرين و زيبا، هم کلامي موجودي ضعيف با منشأ قدرتها. از آغاز خلقت تا صحنه رستاخيز، راز و نياز زيباترين هنر آدمي است.
غفلت بد است در برخي موارد بدتر؛ جريان زمان در گذر است و با از دست دادن آهي ماند و افسوسي که به هيچ نيرزد. انسان دشمني دارد در اوج حيله گري، با چنين دشمني هشياري بايد و سرعت در خيرات؛
زمان اعتکاف است. خالق مهربان قرب خلايق مي طلبد. در فکر پرورش روح و روان انسان است و مقررات ديني را تشريع مي کند. تنوع عبادات به دليل نيازهاي گوناگون انساني است، هر عبادتي جوابگوي نيازي از اوست. نماز، زنگار غفلت از روان مي زدايد و صيقل روح و روان است. در روزه، پالايشگاه خلوص و نردبان صعود است. روزه دار پرواز در آسمان عبادت و عبوديت را مي آزمايد و آيينه قلبش را نورستان خدايي مي کند. حج، شرکت در آزمون الهي و قطع تعلقات و دلبستگي دنيوي است. عبادات مالي؛ چون خمس و زکات و صدقات، دميدن روح ايثار و گذشت در وجود آدمي است. اما اعتکاف، آميزه اي از چند عبادت با فضيلت است. روزه که خود عبادتي ارزشمند است شرط اعتکاف است. حضور در مسجد و خواندن نماز هم شرط آن است. عاکف سه روز در مسجد جامع مقيم مي گردد و جز براي ضروريات، کوي دوست را ترک نمي گويد. خود را از حلال باز مي دارد تا با تمرين بندگي، جهاد با نفس را بيازمايد. اعتکاف عهد مودّت و ميثاق مجدد با پروردگار است.
در فضيلت اعتکاف اين بس که معادل طواف کعبه و همتاي رکوع و سجود است. خداي منّان مي فرمايد: "... وَ عَهَدنا اِلي ابراهيمَ وَ اِسمعيلَ اَن طَهّرا بَيتي لِلطّائِفينَ وَ العاکِفينَ وَ الرُکّعِ السُجود؛ و ما به ابراهيم و اسماعيل فرمان داديم که خانه مرا براي طواف کنندگان و معتکفان و رکوع کنندگان و سجده کنندگان از هرگونه آلودگي تطهير کنند."
اساساً ارزش آدمي را عملش مي رساند. معتکف انساني بزرگ و شريف است به اندازه شرافت و فضل عملش، مقدس اردبيلي يگانه زمان در علم و عمل در شرافت و فضيلت اعتکاف گويد: مبادا کسي گمان کند که اعتکاف مقدمه عبادتي ديگر است. کسي که با طهارت و در حال روزه در مسجد مقيم مي شود و تعهد قربت در اعتکاف مي نمايد، اين عمل عبادت است. اعتکاف عبادتي مستقل است به مثابه حج و عمره و روزه و نماز و هر عبادت مستقل ديگر.
و ايام بيض در پيش است زمان عرشي شدن فرشيان؛ اعتکاف با همه فضيلتش، زن و مرد را به خود مي خواند، انسان را مي خواند تا در دنياي هاي و هوي و دود و دم، معراج انسانيت را به تماشا بنشينيم. فرصت طلايي عمر در پيش است و ايام در گذر؛ پس همتي بايد کرد تا با حضوري سبز از همسفران کوي دوست بگرديم.

از امام صادق(ع) نقل شده كه پیامبر ختمی مرتبت، حضرت محمد مصطفی (ص) فرمود: ماه رجب، ماه خداست در غايت حرمت و فضيلت. اگر کسي روزی از اين ماه را روزه بگيرد خدای را خشنود و شعله غضب الهي را خاموش نموده است و دري از درهاي جهنم به روي او بسته مي شود. پس بسيار بگوئيد استغفر الله و اسئله التوبه.

سومن سال تولد وبلاگم

mohsenhendijan — Tue, 17 Jun 2008 02:53:18 GMT

سلام

بیست و هشت خرداد یک هزار و سیصد و هشتاد و هفت خورشیدی: سه سال گذشت!!!!

سه سال از شروع نوشتن من تو این وبلاگ می گذره و من امروز به جای وبلاگ طفلکی که خیلی خیلی مجازیه و دهن نداره شمعهایی رو که رو کیک بود که برای تولدش خریده بودم فوت کردم. خلاصه جای شما خالی!

من این وبلاگ رو زمانی زدم یعنی درست کردم که زیاد حال روحی خوبی نداشتم و دلمم نمی خواست وبلاگی بزنم که به رشته ی درسی خودم مربوط باشه. بنابراین تصمیم گرفتم درباره ی همون چیزی بنویسم که وقتی بهش پناه می برم حال روحیم خیلی بهتر می شه . تنهایی!.

روزهای خوبی داشتم و دوستان خوبی هم پیدا کردم و از نظرات و راهنمایی هاشون استفاده کردم! امیدوارم این صفا و صمیمیت دوام داشته باشه و بازم بتونیم این محیط مجازی خوب را صاف و بی ریا و پاک حفظ کنیم!

سه سال گذشته! گاهی زود و گاهی دیر .تو این سه سال اتفاق های گوناگونی برایم افتاد . آشنایی با ستاره آبجی بزرگه راهنمایی های زیادی که کرد منو ، آشنایی با سحر که خیلی دوستش دارم مثل خواهر واقعی برایم بوده ، داداش گلم حسین زینتی گلم ممنونم داداشی این قدر غصه نخور میدونم امسال برای شما بد ترین سال بوده از دست دادن نسیمه گل روحش شاد باشه انشا الله داداشی غصه نخور مشکلات دانشگاهی و مشکلات شخصی همه و همه باعث شده که زندگی ات سخت تر از گذشته شود ولی امیدت رو به خدا داداشی از دست نده ، پروین (تکیه گاه)جون عزیز داداشی ک ه خیلی دوستش دارم با اون ناز کردناش

الهی قربونت برم که خیلی گلی به خدا بابت حرف های ا ون روزم معذرت میخوام عزیزم منظور بدی نداشتم امید وارم از دستم دلخور نباشی نرگس جان از شما هم تشکر میکنم از شکوفه جان هم ممنونم از ستاره خواهر حسین هم تشکر میکنم ستاره هوای داداش حسین رو بیشتر داشته باش گلم ، آشنایی با گلزار که یادش بخیر دیگه خیلی هم کم میاد سر میزنه میدونم گرفتاره نمیرسونه ولی همیشه دوستش دارم چون داداشم هست داداش علی شوتی قربون اون دل مهربونش برم ، رودابه یادش بخیر خیلی وقته فراموشم کرده ولی یادش از دلم هیچ وقت خارج نمیشه ، داداش گلم شاهین داداشی قربونت برم این روزا خیلی گرفتاری میدونم ولی باز هم سر میزنی یاد من هستی مرسی ، رامین و روشنک عزیز از دانمارک دوستای خوب و گرامی من از شما هم تشکر میکنم ، داداش نوید گلم خیلی وقت بود خبری ازش نداشتم تا 2 هفته پیش فهمیدم که وبلاگ زده وای وبلاگت چقدر زیبا شده عزیزم ، کم کم نزدیک تر بریم راحله گلم قربونت برم با اون دل مهربونت عزیز، مرضیه گلم از شما هم تشکر میکنم . خب نوبتی هم باشه برم سراغ بچه های با حال وبلاگ گروهی خودمون شب آفتابی اول از مرضیه ، شب خاموش ، شیدا جان ، مهدی و .... از زینب هم تشکر میکنم از هانیه گلم و دختر عمو گلش مینا جان هم تشکر میکنم خیلی کمکم کرده اند از سایت بچه های جوانان(مجله جوانان) هم تشکر میکنم از زهره جان هم ممنونم از معلوم عزیز هم ممنونم در آخر هم از همه گلهایی که جا موندن تشکر میکنم که تو این سه سال گذشته بهم سر زدن و راهنمایی و کمکم کردند هم تو وبلاگ و تو زندگی ام از همه ممنونم گلید به خدا از شما ها رو نداشتم من چی بودن الان شاید اصلا نبودم قربون همه شما ها برم خب بریم سراغ کیک .نفرمایید : نوش جانتون

-------------------------------------------------------------------------------------------

دوستان عزیزم سلام خوبید انشا الله ممنونم که سر میزنید شرمنده هستم که این آپ هم داره دیر

میشه

البته دارم روی اون کار میکنم اخه این آپ باید با آپهای قبلی فرق داشته باشه یه جورایی میخوام

وبلاگم رنگ دیگه ای پیدا بکنه

امید وارم خداوند کمکم بکنه اخه یکم سخته

منتظر باشید

دلم خسته است ...

mohsenhendijan — Thu, 05 Jun 2008 08:36:18 GMT

تنهایی بازم داره بازی در میاره بازم آرزوهای شیرینم رو با شیطنت قلقلک می ده...

گفته بودم چقدر از تنهایی می ترسم...

چشمام دیگه دلم و یاری نمی دن ....

دلم تنهاست ...

سخته آدم از دل خودشم خجالت بکشه

واسه یه قطره اشک که

همه دلتنگی ها رو بشو ره و ببره ...

چقدر التماسش کنم و جوابی نشنوم؟

اگه دلم واسه درداش دست به دامن

چشمام نشه پس غم شو رو شونه کی بریزه ...

یه روزی نوشتم: به خدا چشمها اشک را دوست دارند چون نگهبان دل اند

پس کو چشم های من چرا دست و دلباری نمی کنید چرا به داد دل نمی رسید ،

منم شکایت شما رو به خدا می کنم میگم اونجا که دلم شکست چشمام عین خیالشون نبود میگم اونجا که دلم تو گرداب تنهایی دست و پا می زد چشمهای من خوابیدن و به روی خوشون نیاوردن

ببینید چه ساده التماستون می کنم حالاکه خنده از روی لبام پرکشیده

حالا که غم تنهایی و دوری داره ذره ذره وجودمو آب می کنه

شما اگه نبارید دلم تو غصه هاش می میره

می بینی خیلی سخته آدم وام دار چشماش بشه

اشک نمی خوام ...

غصه نمی خوام...

حتی چشمای بی وفا رو هم دیگه نمی خوام...

دل داغون و دربه در رو هم نمی خوام...

فقط بهش بگید یکی اینجا این گوشه دنیا داره از غم نبودنش از غصه ندیدنش بال بال می زنه

بهش بگین اگه دیر بیای اگه یه روز نیای اگه دلخوشی صدات نباشه...

نذار چشمام بیشتر از این واسه دلم ناز بکنن ...

نذار دلم تو قصه هاش زنده به گور بشه ...

کجاست؟

mohsenhendijan — Sun, 11 May 2008 06:53:59 GMT

دگر نمی‌رسد از كوچه باغ بوي درخت .چه اتفاق بدي!! خشك شد گلوي درخت

هجوم باد ، لباس از تن اقاقي كندبه باغبان برسان: "رفت آبروي درخت"

كدام ديو به اين سايه‌سار آمده‌است؟به‌جاي قلب كه كنده تبر به روي درخت؟!

كسي نمی‌خورد اينجا غم شقايق راكسي نمی‌رود اينجا به پرس‌وجوي درخت

در اين جهنمِ بی‌زمزمه دلم پوسيدكجاست زمزم باران، كجاست كوي درخت

شبي از اين قفس ميخ‌كوب خواهم رفت در آرزوي بنفشه، به جست‌وجوي درخت

سومین سال گرد داداشم (احمد)

mohsenhendijan — Mon, 21 Apr 2008 04:59:18 GMT

نيم نگاه واژه ها

خيلی چيزهاست که بايد به تو بگويم ...

از انگشت ها و قلب هايی که هنوز تکان نخورده تا نگاه های پشت پنجره های حسرت ...

هنوز كوله باری از واژه های غربت وجود دارد واژه هايی كه برای گفتن از دوريت ...

واژه هايی كه گلويم را سخت می فشارد.

سلام بچه ها خوبيد. انشا الله خوب هستيد . من كه حال خوشي ندارم .

بچه ها امروز خيلي دلم گرفته بد جوري . هنوز باورم نشده به همين راحتي به اين زودي 3 سال تموم شد ، 3 سال دوري از داداشم ، 3 سال جدا شدن از ما ،‌واقعا چقدر عمر ما زود ميگذره . بدون اين كه بفهميم . امروز سومين سالگرد داداشم ،« احمد » هست . خدا رحمتش بكنه . خيلي جاش خاليه . خيلي ....!

يادش بخير چقدر يادگاري از اون باقي مونده ، خاطرات تلخ و شيريني كه برامون گذاشت ،‌ عكسهايي كه ديگه جاي اون رو برامون پر كرده اند ،‌عكسهايي كه جاني ندارند و مات مونده اند . داداش احمد ميدونم تو اين دنيا شايد بهت زياد خوش نگذشت ميدونم سختي هاي زيادي كشيدي ميدونم زجر زيادي كشيدي تو دنياي كثيفي كه در اون قرار داريم دنيايي كه كثيفش كردند ....! فقط ميتونم برات دعا كنم برات رحمت بخوام از خداجون كه تو اون دنيا حد اقل جايگاه خوبي داشته باشي در رفا و آسايش باشي . داداش احمد دلم برات يه ذره شده چرا اين كار رو كردي ؟؟؟؟؟؟؟؟

چرا ! چرا ! چرا !

بعد از اون روزي كه من رفتم آموزشكده چي بر سرت اومد ؟ چي شد اون لحظه؟

تو كه اينجوري نبودي ؟ مگه چه كمبودي داشتي ؟

چرا اينجوري كردي با خودت ؟

يادش بخير با دوستان هميشه اينور اونور ميرفتي يادته با دوستات محمود ، محسن ، عيسي و .... !

داداش احمد باورت ميشه بعد از رفتند همه دوستات مدرسه هاشونو ترك كردند نتونستند بدون تو تحمل كنند مدرسه رو بدجوري جاي خالي تورو حس ميكردند

داداش احمد تو براشون يه چيزي ديگه بودي روي حرفت حساب ميكردند ، قبولت داشتن ولي .... چي شد اين همه ..... چه بلايي تو اين يك ساعتي كه من رفتم بر سرت اومد تو كه خواب بودي ....!!!

چرا خدا چرا اينجوري شد ...؟!!! اين چه سرنوشتي بود كه براي ما رقم خورد...؟؟؟!!! اين چه بلايي بود كه تو خانواده ما افتاد...؟؟؟!!! خدا.........؟

داداش احمد نميدونم چي ديگه بگم بدجوري بغض داره گلومو فشار ميده مي خوام گريه كنم فقط ميتونم بگم خدا رحمتت كنه ، نور به قبرت بباره .

اي گل تازه به بستان خزانت زود بود

بلبل نغمه سرا داد و فغانت زود بود

ما كه نظاره گر بلبل و گل بوديم جمع

غيبت از ديده جمعي برايت زود بود

این هم چند تا عکس از داداش احمد هست

تو آخرین روزهای عمرش

فاتحه...!

مرا درياب

mohsenhendijan — Tue, 08 Apr 2008 12:50:18 GMT

به نام آنكه اشك را آفريد تا سرزمين عشق آتش نگيرد:

به تماشا سوگند ،‌ به آغاز كلام ، كه اگر بازائي چشم من فرش قدمهاي تو است .

زندگي آتش گره اي نورانيست كه گاهي در آن مي سوزي و گاهي خاكستر

مي شوي ولي اين را بدان كه زندگي عشق است و عشق ، ‌جاودان ....

اي عزيز دلم مرا درياب كه بي تو دلم دريايي است ، نزار با رفتنت زندگيم به خاك و خون كشيده شود ، ‌بي تو در اين غروب غم گرفته دلم هواي گريه دارد . دوست داشتم حال در كنارم بودي و قصه تلخ زندگيم را با تو درد دل مي كردم تا بداني كه مشكلات و زجزهاي زيادي را تحمل كرده ام .

دلم باران غم خون دارد ميان باغ تنهايي صدايت ميكنم هر شب چرا پيشم نمي آيي اشكام مثل بارون از تو چشمام داره ميريزه .

خاك ميخواند مرا هر دم به خويش

ميرسد از ره كه در خاكم نهند

آه شايد عاشقانم نيمه شب

گل به روي گور غمناكم نهند